Met welke laarzen rijd ik?

Categorieën Persoonlijk

Over de jaren heen heb ik met heel wat schoeisel paarden gereden. Het ene beviel me beter dan het andere. In de post van vandaag vertel ik waar ik de afgelopen 15 jaar allemaal mee gereden heb en hoe me dit beviel.

Rubberen rijlaarzen

Ik begon, zoals bijna iedereen, met rubberen rijlaarzen. Misschien zelfs nog wel met gewone rubberen laarzen. Deze mocht ik van mijn tante lenen, net als mijn eerste rijbroek. Deze rubberen rijlaarzen zijn echter gewoon niet voor mij. Hiermee bedoel ik dus de meest simpele variant. Misschien zijn ze er ondertussen ook wel met rits, maar dat weet ik niet. Die had ik in ieder geval niet. Probleem is dat ik best dikke kuiten heb: dan zijn zulke laarzen echt verre van ideaal. Het was altijd een ellende om ze aan en uit te krijgen, voor zover ik me kan herinneren. Zonder laarzentrekker lukte het in ieder geval niet. Nee, rubberen rijlaarzen zou ik niet meer kopen.

Chaps & jodphurs

Later heb ik jaren lang met jodphurs of stalschoenen en chaps gereden. Eerst had ik echt jodphurs, van die zwarte met lusjes aan de achterkant (die we nu ook wel modieus chelsea boots noemen). Later ben ik eerlijk gezegd gewoon met stalschoenen (oké, eigenlijk waren het wandelschoenen) gaan rijden. Niet heel veilig, ik weet het, maar die had ik nou eenmaal voor op stal. Bij ons op de wei liep ik altijd door de wei te banjeren en daarvoor had ik stevig zittende schoenen nodig. Qua chaps heb ik altijd van die simpele stoffen gehad. Leren vond ik wel veel mooier, maar als ik dan geld uit ging geven aan leer, had ik liever gewoon laarzen.

Decathlon Joao

Uiteindelijk kreeg ik van mijn moeder kunstleren laarzen van Decathlon. Deze reden prima en hier heb ik geruime tijd mee rondgereden. Het grootste nadeel was dat ze zo nauwsluitend waren dat ik er in de winter geen dikke sokken of thermopanty’s in aan kon. In de winter reed ik daarom vaak alsnog met stalschoenen en chaps. Ook had ik thermolaarzen (ook die die niet bedoeld zijn om mee te rijden) waar ik als het echt koud was mee reed. Uiteindelijk ging een van de ritsen van deze laarzen kapot. Die hebben we nog wel een keer laten maken, maar dit bleef toch een zwak punt. Uiteindelijk besloot ik dat ik gewoon echte leren laarzen wilde.

Petrie Melbourne

Voor mijn 23e verjaardag krijg ik dan eindelijk mijn eerste paar leren laarzen. Met mijn moeder ging ik naar Epplejeck met het idee om van mijn eigen salaris een paar leren laarzen te kopen. Petries zouden het worden, want met mijn korte benen, kleine voeten en dikke kuiten vallen standaardmaten eigenlijk al af. Van Petrie wist ik dat ze verschillende kuitmaten hadden: dat moest ik hebben. Deze hebben ze van Epplejeck bijvoorbeeld ook wel, maar dan eerder S, M of L, terwijl Petrie veel meer verschillende heeft. In de winkel heb ik ook een heel aantal laarzen moeten passen, ook van Petrie, voordat we een laars vonden die perfect zat. Het werden de Petrie Melbournes, en mijn moeder besloot dat ik deze van mijn ouders voor mijn verjaardag zou krijgen, inclusief verzorgingsset. Door mijn dikke kuiten hebben mijn Petries wel elastiek, wat het ‘basismodel’ niet heeft, maar ach, ik heb mijn leren rijlaarzen. In het begin was het een ellende, zowel met lopen als met rijden. Het zijn geen Dr. Martens, maar een walk in the park was het ook niet. Inmiddels zijn we zo’n 7 maanden verder en nu zitten ze in principe gewoon fijn, tenzij ik er onverwachts een heel eind op moet lopen: dan weet ik dat ik daar blaren aan over ga houden.

Met rijden geef ik inmiddels echt de voorkeur aan laarzen, en dan met name leren laarzen. Chaps zijn leuk, maar mij geven ze in ieder geval lang niet de steun die ik nodig heb. Dat kan bij leren chaps natuurlijk wel anders zijn, maar toch houd ik het voorlopig bij leren laarzen denk ik.

Waar rijden jullie mee?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *